Download hier het ArtEZ Conservatorium decemberwoordgraptogram 2021! (Vooral leuk als je bij ArtEZ Zwolle werkt of studeert.)
Heb je de slag te pakken? Hier het woordgraptogram van vorig jaar:

Download hier het ArtEZ Conservatorium decemberwoordgraptogram 2021! (Vooral leuk als je bij ArtEZ Zwolle werkt of studeert.)
Heb je de slag te pakken? Hier het woordgraptogram van vorig jaar:

Sinds kort geef ik het vak Historische Ontwikkeling. Een goed excuus om je eens heel goed te verdiepen in de geschiedenis van het drumstel en haar bespelers!
(meer…)
Download hier het Top2000 Woordgraptogram in pdf!
Je mag het waar dan ook gratis gebruiken, als je mijn naam er onder maar laat staan.

Wat was ik blij dat ik vanaf augustus weer mocht drumlessen in een echt lokaal in plaats van te moeten staren naar leerlingen op een scherm. Het weerzien met leerlingen was enorm gezellig. Maar al snel kwam de eerste verkoudheid. Er volgde een coronatest en tijdens het wachten op de uitslag moest ik net als in het voorjaar weer een middag lesgeven vanuit huis.
(meer…)
‘You’ve got to learn your instrument. Then, you practice, practice, practice. And then, when you finally get up there on the bandstand, forget all that and just wail.’ Wijze raad van Koning Bebop Charlie Parker. Hij studeerde zestien uur per dag. Hoor ik hem spelen, dan klinkt het me alles behalve gestudeerd in de oren. We kunnen het hem niet meer vragen, maar waarschijnlijk ging het spelen ‘vanzelf’. Hij dacht niet na, liet zijn instrument gaan.

Je kunt als muziekdocent filosoferen over muziekles en welke prachtige ontwikkelingen dit te weeg kan brengen bij een kind maar voordat er überhaupt een ontwikkeling plaatsvindt is een groot deel van je tijd en energie al opgeslokt door randverschijnselen: roosters (Rubik’s cube), WiFi (haperend), koffiemuntjes (kwijt), huiswerkschriften (vergeten) en het contact met… ouders! Hoog tijd om deze kant van de lespraktijk eens te belichten, al is het maar omdat ouders in de meeste gevallen de geldschieters zijn van het ‘project muziekles’. Je kunt ze dus maar beter tevreden houden, of is het meer dan dat?

Ik zal je vertellen over een van de spaarzame trauma’s uit mijn verder zo zorgeloze jeugd. We schrijven negentiennogwat, een paar weken voor Kerst op jenaplanbasisschool De Regenboog. Er is een kerstorkest in oprichting en ik meld me aan als drummer. De dirigent, tevens juf van groep 7/8, weet zich geen raad met al die trommels en ik krijg een promotie aangeboden van drummer tot slagwerker. Het takenpakket van de slagwerker in het Kerstorkest blijkt voornamelijk te bestaan uit het bespelen van de triangel. Over de triangel, de techniek en de timing doet de juf erg gewichtig maar ik heb er natuurlijk al snel genoeg van.

Wat een leuk werk heb ik toch. De afgelopen weken bezocht ik een aantal basisscholen om te praten over de weerbarstige praktijk van cultuuronderwijs. Op de vraag welk doel de scholen zich stellen met cultuuronderwijs varieerde het antwoord van ‘dat leerlingen weten wat cultuur inhoudt’ tot ‘het creëren van een grotere wereld’ en ‘sociale betrokkenheid van de kinderen vergroten’. Een school formuleerde het nog mooier: ‘Cultuureducatie ter vergroting van het probleemoplossend vermogen van het kind.’

Niets in het volgende verhaal heb ik zelf bedacht. Het is ongeorganiseerde verzameling van inzichten die ik opdeed tijdens de Jaarlijkse Dag van de Cultuureducatie in Utrecht op 17 juni jl. Naast een goed excuus om de roltrappen van het nieuwe TivoliVredenburg eens te proberen was het voor mij een dag vol eye-openers.

Gelukkig kom je ze nog geregeld in het wild tegen. Fietsers of wandelaars met een rugzak in de vorm van een gitaar of een trombone, een rechthoek (viool of sax) of een slakkenhuis (dat moet een hoornist zijn!). Ik kan er vrolijk van worden. Want goddank, ze bestaan nog. Mensen die iedere week de tocht naar de muziekschool, het oefenhok of de muziekvereniging maken. Terwijl ze ook gewoon thuis Candy Crush hadden kunnen spelen, kiezen ze ervoor om muziek te gaan maken. Wat bezielt die mensen toch?